پولیش سطح فلز یک فرآیند است که باعث می شود سطح فلز صاف و صاف باشد و درخشش آن را از طریق روش های فیزیکی یا شیمیایی افزایش دهد. بسته به سطح نهایی مورد نیاز،معمولاً به چندین مرحله جداگانه تقسیم می شود.، هرکدام از تکنیک های مربوطه استفاده می کنند.
روش های مختلفی برای پولیش کردن فلز وجود دارد که می تواند بر اساس شکل، ماده، حجم تولید و الزامات دقت قطعه کار انتخاب شود.
این رایج ترین و به طور گسترده ای استفاده شده روش برای از بین بردن نقص های سطحی از طریق اصطکاک فیزیکی و برش است.
•درمان شن و ماسه: از هوا فشرده برای اسپری مواد خیس کننده (مانند دانه های شیشه ای یا دانه های سرامیکی) با سرعت بالا بر روی سطح قطعه کار استفاده می شود و یک پایان مت یا ساتن یکنواخت ایجاد می شود.
•لرزش/پولیشن سانتریفیوژ: قطعه کار با محیط پولیش (به عنوان مثال، دانه های سرامیکی، جاروبرقی های پلاستیکی) و محلول پولیش در یک دستگاه لرزش یا سانتریفیوژ قرار می گیرد.از طریق اصطکاک متقابل بین رسانه و قطعه کار، این روش به سمت دسته ای جهت گرفته شده، از بین بردن بر و پایان سطح را به طور کارآمد به دست می آورد.
•پولیش با چرخ آسیاب/ چرخ پارچه: هنگامی که با خمیر پولیش استفاده می شود (به عنوان مثال، موم سفید یا موم سبز) ، این روش از یک چرخ پارچه چرخش با سرعت بالا یا چرخ کنف برای دستیابی به پولیش دقیق سطوح فلزی استفاده می کند.که به عنوان مرحله حیاتی برای به دست آوردن درخشش بالا عمل می کند.
•خرد کردن ورق شن: استفاده از کاغذ شنی با اندازه های مختلف ذره برای خرد کردن به تدریج از خشن به نازک. این مرحله اساسی برای دستیابی به یک پایان آینه ای است، از بین بردن خراش های عمیق و لایه های اکسید.
این روش فقط از واکنش های شیمیایی روی سطوح فلزی صاف استفاده می کند.
الکتروپلیسینگ: قطعه کار به عنوان آنود عمل می کند و برق در یک محلول الکترولیت خاص اعمال می شود.در صورت استفاده از این روش، نمایانگرهای میکروسکوپی روی سطح فلز ترجیحاً از بین می روند.این روش به ویژه برای قطعات کار با هندسه های پیچیده مناسب است.
پولیش شیمیایی: قطعه کار در یک محلول شیمیایی خاص غوطه ور می شود، که در آن واکنش های شیمیایی پروپوزول های میکروسکوپی را در سطح حل می کنند تا یک پایان صاف و درخشان را به دست آورند.در مقایسه با پولیش الکتروشیمی، این روش نیاز به تجهیزات ساده تر دارد اما شامل پیچیدگی کنترل کمی بالاتر است.
این یک تکنیک ماشینکاری فوق دقیق است که واکنش های شیمیایی را با اصطکاک مکانیکی ترکیب می کند.واکنش دهنده های شیمیایی در محلول پولیش اول با سطح قطعه کار واکنش نشان می دهند تا یک ماده نرم تشکیل دهند، لایه نرم کننده آسان قابل برداشتن؛ سپس این لایه از طریق اصطکاک مکانیکی بین پد پولیش و ذرات سفت کننده حذف می شود،قرار دادن یک سطح تازه و امکان پیشرفت مداوم واکنش.
This alternating cycle of "chemical softening–mechanical removal" not only avoids surface damage commonly associated with pure mechanical polishing but also overcomes the shortcomings of pure chemical polishing، مانند سطح کم و بهره وری کم. این امکان را برای پردازش بسیار کارآمد و فوق العاده دقیق سطوح فلزی فراهم می کند،دستیابی به خشکی سطح شبیه آینه در مقیاس میکرو و نانومتر در حالی که به طور موثر از آسیب زیر سطح جلوگیری می شود، که آن را به یک رویکرد فنی حیاتی برای پولیش با درخشش بالا از قطعات فلزی تبدیل می کند.
برای رسیدن به یک اثر کامل شبیه به آینه، شما به طور معمول نیاز به پیروی از یک فرآیند استاندارد دارید که از خشن به ظریف پیشرفت می کند.
- آماده سازی سطح: ابتدا سطح قطعه را تمیز کنید تا روغن، گرد و غبار و سایر آلاینده ها را از بین ببرید.
- خرد کردن ضخیم: برای حذف خراش های عمیق، زنگ و یا پوسته های اکسید از سطح قطعه استفاده کنید.
- خرد کردن نهایی: به تدریج به ورق های شن و ماسه ی باریک تر (به عنوان مثال، 800 میش، 1200 میش،2000 میش) در هر مرحله برای حذف نقص های سطح از مرحله قبلی و دستیابی به سطوح بیشتر صاف.
- پولیش نهایی: از کاغذ شسته بسیار نازک (به عنوان مثال، 3000 میش) استفاده کنید یا pasta polishing را مستقیماً با یک چرخ پولیش اعمال کنید؛ این مرحله برای دستیابی به یک پایان شبیه آینه بسیار مهم است.
- تمیز کردن و محافظت: در نهایت، قطعه را به خوبی تمیز کنید تا تمام پسته های باقی مانده را حذف کنید و به صورت مورد نیاز موم یا لاک محافظ را برای حفظ درخشش آن استفاده کنید.